این ماه و سال

سال داره کم کم به اخراش میرسه و اول سال یادمه به خودم گفتم که امسال سال منه.

راستش نه اینکه حالا اتفاقی افتاده باشه ولی امسال سال مهمی بود تو زندگیم.با خودم کنار اومدم فهمیدم خیلی چیزا رو از خودم و خواسته هام و رفتارام.

فهمیدم واسه خیلی چیزا نباید عصبی,ناراحت یا داغون شم.خیلی ریلکس تر و مصمم تر شدم و راستشو بخوای وقتی خودمو جلوی اینه میبینم لذت میبرم از برقی که چشام برای رضایتش از خود شناسی و هدف شناسیم داره.

دلیل اصلی همه این اتفاقا هیچی نبود جز موسیقی.شاید شعاری به نظر بیاد ولی دیگه خودم متوجه نمیشم که دیگران چه فکری میتونن در مورد این حرفم بکنن و از اعماق وجودم دارم میگم که موسیقی منو خوشحال و سر زنده میکنه و رفتن کلاس گیتار و تمرین کردنش بهم انگیزه میده حتی چیزایی که ناخواسته در زندگی هستن رو راحت تر میپذیرم.

نمیتونم مثل قدیم همه چیو بشکافم تو وبلاگ حوصلش نیس ولی از خودم نسبت به سال قبل چندین لِول بیشتر راضیم.

پیدا کردن این چیزا تو ذهن خودتون مثل پیدا کردن بزرگ ترین گنج هاست.خیلی وقتا برای بدست اوردن ارامش دوست داریم دنیا رو زیرو رو کنیم ولی نمیدونیم ارامش تو همون خونه ایه که توی ذهنمون ساختیم میتونیم بریم اونجا و رها باشیم.

حرفی دیگه ندارم.زیاد کلا حرفی ندارم دیگه تو وبلاگ بنویسم خوشبختانه یا متاسفانه

شب خوش