ولی ماجرا اینجاس که داریم تو دنیایی زندگی میکنیم که با انتشار یک اثر میتکنیم بفهمیم بفهمیم چقدر همه چیز میتونه در یک لحظه همه ی معانی ممکن رو برای انسان ها داشته باشه.
یکم کنجکاو میشم و میرم کامنت مردم زیر پست های هنرمندا در مورد کاراشون رو میخونم.جالبه اون همه تنفر و عشق و خاطرات و ... همشون رو در یک لحظه میبینی.همه ی طرز فکر ها و تمامی بعد های منطقی فکر رو در اون چند دقیقه بهشون برمیخوری.
ماجرا اینجاس که موج رو نمیشه جلوش وایساد.تو اگه صد تا حرف بشنوی تا صدات در بیاد قراره هزار تا حرف بشنوی.
جنگ با رسانه ها و مردمی که بهشون گوش میدن و ساپورتشون میکنن چیز خطرناکیه.یاغی های زیادی تو زندگی دیدیم ضد مردم و زندگی و رسانه ها و همه چیز ولی دیدیم که بعد از معروف شدن به اجبار باید با همشون ارتباط برقرار میکردن و ازشون استفاده میکردن تا حرف اصلیشونو بزنن.
ما خیلی وقتا خیلی خوشبختیم و اینو نمیفهمیم که چرا این عالیه که تو توجه نیستیم.
این شل و سفت کردن میزان فشار روی همدیگه بررسی از مرجع تمرکز طبق کپی رایت مارو از حقیقت اصلی دنیا دور میکنه.نمیدونم رسانه ها و منتقدا از چه روزی تبدیل شدن به قوی ترین چیزایی که انسان داره و در عین حال با یک کلی نگری به شدت قوی بی ارزش ترین چیز.
الان خیلی ساله بدون اینکه متوجه بشیم کم کم رسانه ها تمامی افسانه های زمینه های مختلف رو میکشن و موج مردمی رو برای افزایش میزان فشار روی اونا تخلیه میکنن.وقتی که طرف کمرش شکست و تبدیل شد به یک گوشه گیر و یه شخص افتاده رسانه ها شروع میکنن اونارو مقایسه میکنن با افسانه های جوون و تبدیلشون میکنن به یک خاطره ی خوب.
زندگی هرچی که باشه هیچوقت قرار نبود این باشه.میدونید دارم به چی فکر میکنم؟ ما هرچیزی که فکر میکنیم دلمون میخواد باشیم ولی نیستیم ، هستیم.
ولی حیف که به کنترلِ تکرار در اومدیم و چه خوب میخندن بهمون.
زندگی قرار نبود این باشه ، چون این دیگه اعتیاد به چیزیه که نمیخوایمش ولی برای ادامه دادن بهش نیاز داریم ، روزمرگیمونو میگم.یکم فکر کنید ارزش هاتون چیه؟
سرگرم باشیم و کم کم یسری هامون افسرده و یسری هامون خوشحال و در لحظه زندگی کننده از بین بریم و هیچوقت نفهمیم جدا از این اعتیاد روزمره بررسی از مرجع تمرکز طبق کپی رایت کردن روی زندگی اصلی چجوریه...
شب خوش
برچسب:
نویسنده: سپیده قربانی